Mieszkającej tu wdowie nadano przezwisko Baruška. W 1881 r. budynek należał do lorda z Zamku Kost, Flaminio dal Borgo Netolicky, który przeniósł tu byłych pracowników. I właśnie wdowa po jednym z zamkowych pracowników była pierwszą mieszkanką skalnej pustelni. Wkrótce dołączyła do niej częściowo ociemniała wdowa po dworzaninie. Obie Barušky mieszkały w tych zimnych, skalnych ścianach przez 19. lat.