Arkana II - Czytanie performatywne na 4 peronie

W najbliższą niedzielę Moksial w Szklarskiej Porębie zaprasza na 4 Peron (dworzec PKP Szklarska Porę ba Górna) na godz. 18. Odbędzie się tam czytanie performatywne z muzyką na żywo.

Psychoperformatyka to niezwykłe doświadczenie spotkania literatury, żywej sztuki, psychologii i filozofii, złączonych w performatywnym odczytaniu fragmentów dzieła literackiego i dyskusji z udziałem publiczności oraz zaproszonego gościa specjalnego.

Czym więc jest czytanie performatywne? Jest to taka forma między zwykłym czytaniem, a pełnoprawnym spektaklem, który przygotowywany jest minimum 5-6 tygodni. Jest to taka próba szybkiego odczytania emocji - takich najprostszych ale zarazem najczęściej bardzo trafnych.

W niedzielę czytane będą fragmenty dzieł Willa Ericha Peuckerta. To jeden z najwybitniejszych badaczy europejskich tradycji ludoznawczych, a szczególnie podań i baśni. Znawca folkloru Gór Izerskich.  Oczarowany Górami Izerskimi w latach 1915-1921 był młodszym nauczycielem w szkole podstawowej we wsi Wielka Izera.  W.-E. Peuckert był zaprzyjaźniony z braćmi Carlem i Gerhartem Hauptmann, wybitnymi śląskimi literatami, których zafascynował informacjami z zakresu wiedzy hermetycznej oraz barwnej przeszłości Karkonoszy i Gór Izerskich.  W latach 1922-1927 W.-E. Peuckert studiował we Wrocławiu germanistykę, historię i archeologię. W 1927 r. wydał monografię "Die Rosenkreuzer" - "Różokrzyżowcy" poświęconą rycerskiemu Zakonowi Trupiej Czaszki. W latach 1929–1932 pracował, jako docent-wykładowca na Wyższej Szkole Pedagogicznej we Wrocławiu. W 1932 r. został uroczyście habilitowanyna Uniwersytecie Wrocławskim, w którym został jednym z najmłodszych profesorów. Peuckert uznawany był za jednego z najwybitniejszych badaczy europejskich tradycji ludoznawczych, a szczególnie podań i baśni.

W 1929 r. wydał obszerne studium zatytułowane „Walen und Wenediger” (pol. Walonowie i Wenecjanie) poświęcone walońskim poszukiwaczom skarbów, minerałów i kamieni szlachetnych. W 1936 r. napisał dzieło „Pansophie”, które poświęcił naukom tajemnym. Ta wyjątkowa praca, stanowi rozwinięcie wcześniejszego studium „Von schwarzer und weißer Magie” (pol. O czarnej i białej magii). W 1931 r. wydał pracę zatytułowaną „Volkskunde des Proletariats” (pol. Etnologia proletariatu), która następnie została zakazana w hitlerowskiej III Rzeszy. W kolejnych latach powstały monografie: braci Grimm (1936), Anioła Ślązaka (1939), Paracelsusa (1941), Mikołaja Kopernika (1943) i Sebastiana Francke (1944). W licznych artykułach i publikacjach interesowały go przede wszystkim zwyczaje i obrzędy ludowe, rytuały czarnoksięskie, sabaty czarownic oraz kulty i wiedza tajemna. W latach wewnętrznej wolności autora powstały powieści i liczne nowele, których akcja częstokroć rozgrywa się na Śląsku. W 1940 r. wydał najbardziej popularną z książek „Schwarzer Adler unterem Silbermond – Biographie Schlesien” (pol. Czarny orzeł pod srebrnym księżycem-Biografia Śląska), w której dokonał malowniczego opisu Śląska, pełnego odniesień do przeszłości, anegdot i opowieści. W 1942 r. Ministerstwo Kultury Rzeszy wydało dotkliwy zakaz recenzowania książek W.E. Peuckerta.