Henryk II Pobożny, ostatni z piastowskiej linii Henryków Śląskich, syn Henryka Brodatego i św. Jadwigi. Panował na Śląsku, Wielkopolsce i Ziemi krakowskiej. Żeniąc się z Anną, która była potomkinią królów Czech i Węgier, miał w ten sposób zapewnić sobie sojuszników. Henryk II Pobożny władzę przez wiele lat (1234-1241) sprawował z ojcem, po którego śmierci w 1238 przez ostatnie trzy lata życia zmierzyć się musiał z wieloma problemami. Spór z Kościołem, pretensje terytorialne innych książąt Piastowskich i w końcu najazd Mongołów. Pozbawione wsparcia wojska Henryka II, poniosły dotkliwą klęskę w bitwie pod Legnicą. Książe zginął w tej bitwie 9 kwietnia 1241 roku, a jego okaleczone ciało bez głowy odnalazła żona i matka. Rozpoznały je pewnym szczególe anatomicznym. Książe miał u lewej stopy sześć palców.