Rejon kotliny Jeleniogórskiej od wieków przyciągał ludzi. Zakładane osady na początku związane były z rolnictwem, ale od około XIV wieku zaczęło napływać na te tereny wielu poszukiwaczy minerałów i rud metali. Rozwinęło się hutnictwo szkła, które też wymagało ogromnych ilości drewna na opał. Następowało wycinanie dużych połaci lasu na potrzeby hutnictwa metali i szkła. Od tego czasu odnotowujemy rozwój pasterstwa na terenach pogórza Karkonoszy. Ludzie przenosili się z Kotliny jeleniogórskiej na wyższe tereny zakładając już stałe wsie i osady. Pierwsze wzmianki o wsiach Broniów i Płóczki pochodzą z początków XV wieku. Kolejna fala osadnictwa na tych terenach związana była z reformacją i wojną trzydziestoletnią. Tereny, na których dominowała wiara ewangelicka zasiedlane były przez uciekinierów religijnych z Czech. Pierwsza taka duża grupa osiedliła się w 1559 roku na terenie Karpacza, następnie w rejonie Szklarskiej Poręby. Podczas wojny trzydziestoletniej ludzie z niżej położonych terenów masowo uciekali w wyższe partie Karkonoszy. Tak powstały na przykład Budniki. Sytuacja po tej stronie granicy była lepsza dlatego przybywały kolejne grupy uciekinierów religijnych z Czech. Tak powstały Borowice, Przesieka, Zachełmie, Jagniątków i Michałowice. Warto odwiedzić te urokliwe wioski w tym pięknym zakątku Polski. Chcąc zaznać odrobiny ciszy i spokoju, a przy tym zachwycać się pięknem krajobrazów i otaczającej przyrody.