Harrachova skała. Widok na Szpindlerowy Młyn ze skały wyrzeźbionej przez mróz

Na wschodnim zboczu Mechovinca, pomiędzy Horními Mísečkami a Szpindlerowym Młynem, znajduje się jeden z ciekawszych punktów widokowych czeskich Karkonoszy. Harrachova skála nie imponuje rozmiarami, ale łączy efektowną panoramę, interesującą geologię i historię początków zorganizowanej turystyki górskiej.

Harrachova skála, czyli Skała Harracha, leży na wysokości około 1035–1036 metrów nad poziomem morza. Znajduje się na wschodnim zboczu Mechovinca, niespełna kilometr od Horních Míseček i około dwóch kilometrów na zachód od centrum Szpindlerowego Młyna. 

Sama skała ma około dziesięciu metrów wysokości. Jest charakterystycznym murem skalnym powstałym pod wpływem wietrzenia mrozowego. Woda wnikała w szczeliny, zamarzała, zwiększała swoją objętość i stopniowo rozsadzała mniej odporne partie masywu. Proces trwał tysiące lat, pozostawiając wychodnię zbudowaną z chlorytowo-muskowitowego łupku krystalicznego, poprzecinanego żyłkami kwarcu dochodzącymi do około 1,5 centymetra grubości. W skale widoczne są także mocno pofałdowane warstwy, świadczące o skomplikowanej historii geologicznej Karkonoszy.

Dziś Harrachova skála jest przede wszystkim punktem widokowym. Na najwyższą część wychodni prowadzi krótkie podejście, a miejsce zabezpieczono metalową balustradą. Otwiera się stąd szeroka panorama Szpindlerowego Młyna, położonego głęboko w dolinie Łaby. Miasto widać niemal z lotu ptaka – wraz z rozrzuconą na zboczach zabudową, trasami narciarskimi i otaczającymi je zwartymi kompleksami leśnymi.

Przy dobrej widoczności można rozpoznać między innymi Medvědín, Kozí hřbety, Zlaté návrší oraz kolejne wzniesienia Žalskiego hřbetu. Widok obejmuje dużą część środkowych Karkonoszy i pozwala dobrze zrozumieć ich ukształtowanie: głębokie doliny rozcinające rozległe, zaokrąglone grzbiety oraz wyraźną granicę pomiędzy piętrem lasu i wyżej położonymi partiami gór.

Punkt widokowy powstał już w 1893 roku. Zbudował go Klub Czeskich Turystów, który nadał skale imię hrabiego Jana Harracha – jednego z najważniejszych patronów rozwoju turystyki w czeskich Karkonoszach. Harrach wspierał znakowanie tras, rozwój schronisk i popularyzację narciarstwa. To z jego inicjatywy sprowadzono do regionu narty wykonane według norweskiego wzoru, które otrzymał do wypróbowania nauczyciel i pionier karkonoskiej turystyki Jan Buchar.

Jak tu trafić?

Najłatwiejsze dojście do Harrachovej skály prowadzi z Horních Míseček. Wędrówkę można rozpocząć w pobliżu terenów narciarstwa biegowego i restauracji Stopa, a następnie dojść do skały oznakowaną drogą. Miejsce może być celem krótkiego spaceru albo przystankiem podczas dłuższej wędrówki czerwonym szlakiem w kierunku Černej skály, Šeřína, Rovinki i wieży widokowej Žalý. Cała trasa grzbietowa jest już znacznie bardziej wymagająca – wariant ze Szpindlerowego Młyna przez Horní Mísečky i Žalý liczy około 24 kilometrów.

Harrachova skála nie jest miejscem monumentalnym. Nie ma tu wysokiej wieży ani rozbudowanej infrastruktury. Jest za to skalny próg wyrzeźbiony przez mróz, ponadstuletnia tradycja turystyczna i widok, który tłumaczy, dlaczego punkt ten udostępniono wędrowcom już pod koniec XIX wieku.

Warto przy tym pamiętać, że Harrachovej skály nie należy mylić z Harrachovymi kameny, położonymi znacznie wyżej w rejonie Kotla i Vrbatovej boudy. Podobne nazwy odnoszą się do dwóch różnych miejsc. Skała Harracha leży nad Szpindlerowym Młynem i jest przede wszystkim punktem widokowym, natomiast Harrachovy kameny znajdują się w najwyższych partiach Karkonoszy.

Harrachova skała. Widok na Szpindlerowy Młyn ze skały wyrzeźbionej przez mróz