Suche Skały. Przez skalny grzebień po drabinach.

Na wschód od Malej Skaly wyrasta jeden z najbardziej charakterystycznych grzbietów Czeskiego Raju. Suche Skały, nie przypominają typowych skalnych miast znanych z tego regionu. Nie ma tu szerokich alejek między potężnymi blokami ani rozległego labiryntu piaskowcowych wież. Zamiast tego ponad lasem ciągnie się wąska, poszarpana grań, przypominająca kamienny mur albo rząd skalnych organów.

Najlepiej widać ją z pewnej odległości. Z doliny Izery grzbiet układa się w serię ostrych turni i przełęczy, wyraźnie odcinających się od otaczających wzgórz. Z bliska krajobraz staje się bardziej surowy. Ścieżki prowadzą pod pionowymi ścianami, między szczelinami i u podnóża skalnych wież od lat wykorzystywanych przez wspinaczy.

Suche Skały bywają nazywane czeskimi Dolomitami. Porównanie jest oczywiście umowne, ale dobrze oddaje charakter tego miejsca. Skały są smukłe, ostre i ustawione niemal pionowo, przez co bardziej przypominają fragment wysokogórskiej grani niż klasyczne piaskowce Czeskiego Raju. Ich wygląd jest rezultatem ruchów tektonicznych. Warstwy piaskowca, które pierwotnie zalegały poziomo, zostały podniesione i ustawione niemal pionowo. Później przez miliony lat działały na nie woda, mróz i wiatr. Bardziej miękkie fragmenty uległy zniszczeniu, a twardsze pozostały w postaci wąskich żeber, turni i skalnych iglic.

Grzbiet ma około kilkuset metrów długości i składa się z wielu wyraźnych formacji skalnych. Wśród wspinaczy znane są między innymi Hlavní věž, Sokolí věž, Samotář czy Vlajková věž. Suche Skały należą do najważniejszych terenów wspinaczkowych północnych Czech. Pierwsze udokumentowane wejścia miały miejsce już pod koniec XIX wieku.

O wspinaczkowym charakterze miejsca przypominają drewniane drabiny, po czesku žebříky. Część z nich służy do dojścia pod ściany lub na półki, z których rozpoczynają się drogi wspinaczkowe. Nie każda drabina jest więc przeznaczona dla zwykłych turystów. Są jednak również takie, które pozwalają przekroczyć cały skalny grzebień. Prowadzą przez wąskie przełęcze i szczeliny pomiędzy turniami, umożliwiając przejście z jednej strony Suchych Skał na drugą. To jeden z najbardziej interesujących fragmentów wycieczki.

Wejście po žebříku nie jest klasycznym spacerem, ale nie wymaga również sprzętu wspinaczkowego. Potrzebna jest jednak sprawność, pewność ruchów i brak poważnego lęku wysokości. Drabiny są strome, a pomiędzy skałami bywa ciasno. Większy plecak może utrudniać przejście, szczególnie w węższych szczelinach.

Trzeba też zachować ostrożność przy wyborze drogi. Część drabin prowadzi wyłącznie do stanowisk wspinaczkowych i może kończyć się pod pionową ścianą. Najlepiej korzystać z przejść opisanych na mapach turystycznych lub wcześniej dokładnie sprawdzić przebieg trasy.

Po deszczu skały, korzenie i drewniane szczeble mogą być śliskie. W takich warunkach lepiej zrezygnować z przejścia przez grzbiet. Suche Skały nie są miejscem niebezpiecznym same w sobie, ale wymagają większej uwagi niż zwykły leśny szlak.

Masyw znajduje się na terenie narodowego pomnika przyrody. Ochroną objęto nie tylko same formacje skalne, ale również otaczające je lasy. Dzięki temu teren zachował surowy charakter i nie został przekształcony w kolejną turystyczną atrakcję z barierkami, tarasami i schodami prowadzącymi w każde możliwe miejsce.

Najpopularniejsze dojścia prowadzą od strony Maléj Skály, Besedic i Koberov. Samą grań dobrze widać również z punktów widokowych po przeciwnej stronie doliny Izery. Szczególnie interesujący widok otwiera się z rejonu Besedickich Skał oraz Vranovskiego Grzbietu.

Po drugiej stronie rzeki znajduje się Vranov-Pantheon, dawny skalny zamek rozbudowany w XIX wieku w romantyczny kompleks. Oba grzbiety są częścią tej samej struktury geologicznej, rozciętej przez dolinę Izery. Dzięki temu okolice Maléj Skály są jednym z najciekawszych miejsc dla osób zainteresowanych nie tylko turystyką, ale również geologią i historią krajobrazu.

Suche Skały można obejść, oglądać z doliny albo potraktować jako cel wspinaczkowy. Najciekawsze jest jednak przejście pod ścianami i odnalezienie drogi przez sam grzbiet. Drewniane drabiny wciśnięte pomiędzy skały nadają wycieczce charakter niewielkiej wyprawy, a nie zwykłego spaceru.

To właśnie odróżnia Suche Skały od wielu innych atrakcji Czeskiego Raju. Nie są tylko miejscem do oglądania z punktu widokowego. Pozwalają wejść w skalny krajobraz, dotknąć pionowo ustawionych warstw piaskowca i na własnych nogach przekroczyć grzbiet, który z daleka wygląda jak niemal nieprzebyta kamienna ściana.

Suche Skały. Przez skalny grzebień po drabinach.