Piętro alpejskie w Karkonoszach

Karkonosze jako jedne z nielicznych pasm górskich, mają wyraźne piętro alpejskie. Fakt ten jest dość niezwykły, zwłaszcza z kilku powodów.

Piętrem alpejskim nazywamy wysokogórskie łąki, które w Polsce występują tylko w Tatrach, Karkonoszach i na Babiej Górze. Karkonosze jako jedne z nielicznych hercynidów, mają wyraźne piętro halne. Powodem tego jest ostry klimat panujący w tych terenach. Typowe hercynidy pokryte są zielenią lasów. Zamiast tego, najwyższe szczyty Karkonoszy ozdobione są wysokogórskimi łąkami. Piętro alpejskie w Karkonoszach położone jest na wysokości 1450-1603 m n.p.m. i obejmuje głównie szczyty Śnieżki, Smogorni i Wielkiego Szyszaka. Jest to zaledwie 0,7% całej górskiej powierzchni, jednak Karkonoszom to w zupełności wystarcza. Dzięki temu, niewysokie góry, zyskały miano gór wysokich razem z charakterystyczną dla takich florą i fauną.

Piętro alpejskie, czy też halowe cechuje się:

• dnem doliny które pokryte jest morenami lub materiałem koluwialnym

• średnimi temperaturami od 0 do -2 stopni Celsjusza

• około 250 dniami pokrywy śnieżnej w roku

• wodami spływającymi powierzchniowo i głębinowo

• procesami odpadania, zsuwania oraz obrywem skalnym

• transportem w lawinach śnieżnych

Na rzeźbę terenu oraz roślinność w najwyższych partiach Karkonoszy wpływają zmiany temperatur. Powodują one naprzemienne zamarzanie i topnienie gleby. Również tzw. soliflukcja (powolne pełzanie wierzchniej warstwy ziemi) ma ogromny wpływ na ukształtowanie pięter i żyjącą tam florę.

Karkonosze posiadają w sumie cztery z sześciu pięter roślinności. Na pewnej wysokości przeważa jeden lub więcej gatunków roślin i drzew, które określają ogólny charakter takiego miejsca. Większość z nich objęta jest ochroną.