Paciorki. Skalny punkt widokowy nad Jagniątkowem.

W zachodniej części Karkonoszy, na stokach grzbietu opadającego od Śmielca w kierunku Jagniątkowa, znajduje się jedna z ciekawszych granitowych formacji skalnych – Paciorki. Wśród fantazyjnie ukształtowanych skał, na wysokości ponad tysiąca metrów nad poziomem morza, urządzono punkt widokowy, z którego można podziwiać panoramę Karkonoszy, Gór Izerskich i Kotliny Jeleniogórskiej.

Paciorki, znane również jako Koralowe Skały, leżą na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, przy niebieskim szlaku turystycznym prowadzącym z Jagniątkowa w kierunku Czarnej Przełęczy. W 2019 roku Karkonoski Park Narodowy wybudował tu drewniany taras widokowy, który pozwala bezpiecznie podziwiać górski krajobraz. Szczególnie interesująco prezentują się stąd Śnieżne Kotły, Szrenica oraz Czarny Kocioł Jagniątkowski. Przy dobrej widoczności można dostrzec również rozległą panoramę Gór Izerskich i Kotliny Jeleniogórskiej. Punkt stanowi dogodne miejsce odpoczynku podczas wędrówki Koralową Ścieżką, a jednocześnie pozwala przyjrzeć się z bliska charakterystycznym formom skalnym zachodnich Karkonoszy.

Same Paciorki są znacznie bardziej rozległą formacją, niż mogłoby się wydawać turystom zatrzymującym się przy tarasie. Tworzy je około 14 granitowych skałek, skupionych w pięciu grupach i rozciągających się na długości ponad 200 metrów. Najwyższe osiągają około 15 metrów wysokości. Wśród nich występują skalne baszty, ambony, mury, okapy i niewielkie okna skalne. Powstały w wyniku długotrwałego wietrzenia granitu karkonoskiego, którego spękania sprzyjały stopniowemu oddzielaniu i zaokrąglaniu poszczególnych bloków. Na powierzchniach skał można dostrzec charakterystyczne kociołki wietrzeniowe, czyli zagłębienia powstające wskutek naturalnych procesów niszczenia skały. W granicie występują również żyły kwarcu, aplitu oraz gniazda pegmatytowe, noszące ślady dawnej eksploatacji. Większość formacji znajduje się na zachód od szlaku i pozostaje niedostępna dla turystów ze względu na obowiązującą ochronę przyrody.

Historia Paciorków sięga znacznie dalej niż współczesne zagospodarowanie turystyczne. Skały były znane i odwiedzane już przed II wojną światową, a do 1945 roku posiadały status pomnika przyrody. Interesująca jest również historia ich nazwy. W niemieckich źródłach pojawiają się określenia Korallenstein, Korallenberg, ale także Goralenberg. Według jednej z hipotez nazwa Koralowej Ścieżki i samych skał może mieć związek z góralami przybyłymi w Karkonosze z polskich Beskidów Zachodnich na przełomie XVIII i XIX wieku. Część z nich zajmowała się przemytem przez ówczesną granicę. Niemieckie określenie „Goralen” mogło zostać błędnie odczytane przez dawnych kartografów jako „Corallen”, czyli korale. Istnieje również miejscowy przekaz wiążący nazwę z występującym w okolicy bzem koralowym. Które wyjaśnienie jest prawdziwe, nie zostało jednoznacznie rozstrzygnięte.

Do punktu widokowego najłatwiej dotrzeć z Jagniątkowa, rozpoczynając wędrówkę w pobliżu Muzeum Miejskiego Dom Gerharta Hauptmanna. Niebieski szlak, nazywany Koralową Ścieżką, prowadzi początkowo przez las, stopniowo nabierając wysokości. Do Paciorków jest stąd około 3,3 kilometra, a pokonanie podejścia zajmuje przeciętnie dwie godziny. Po drodze turystom towarzyszą tablice ścieżki edukacyjnej, przybliżające przyrodę i historię Karkonoszy. Dalej szlak prowadzi w kierunku Rozdroża pod Śmielcem, skąd można kontynuować wycieczkę w stronę Czarnego Kotła Jagniątkowskiego lub głównego grzbietu Karkonoszy.

Paciorki są interesującym celem zarówno dla miłośników górskich panoram, jak i osób zainteresowanych geologią oraz historią regionu. To miejsce, w którym na stosunkowo niewielkiej przestrzeni można zobaczyć rezultaty milionów lat procesów geologicznych, poznać fragment dziejów dawnej turystyki karkonoskiej i odpocząć z widokiem na jedną z najpiękniejszych części zachodnich Karkonoszy.

Paciorki. Skalny punkt widokowy nad Jagniątkowem.